Dwanra shondi krha pa byarta

Love in a garden


Poem by Khoshal Khan Khattak

دواړه شونډې کړه په بيار ته
در ريزي وکړه خپل يار ته
زه چې ستا و مخ ته گورم
زړه مې نه کېږي گلزار ته
گل له شرمه خولې پرېږدي
چې نظر کا ستا رخسار ته
که مې وار درباندې جوړ شي
منتظر يم و خپل وار ته
گله دا درباندې ښايي
چې ځير ځير گورې و خار ته
آئينې وته نظر کړه
که دې مينه شي بهار ته
زار و چاته کړې خوشحاله
چې دې نه گوري څوک زار ته

When her petall’d lips are parting,
Whitest pearls do lose their luster;

When her glance to me is darting.
Fades the fairest flower cluster,

Roses shamed, forget to blossom
Brighter radiance to discover

In the budding of a bosom
Flaunting as to bee the clover,

She the rose, her grace bestowing
On the thorn, that waits her pleasure,

I the fountain, faintly glowing,
Mirror of a garden’s treasure,

Lover, loved, together knowing
Rapture passing dream or measure

Read More

harah chaar da pakhtanah tar moghul kha da

harah chaar da pakhtanah tar moghul kha da                                        

itefaq war sakha nishta, deer armaan

da bahluwal ow da shair Shah khaire oram

cha pa hind ke pakhtanah wo badshahaan

shpag-wo peeRai ey hase bashade wa/wah

che/chi pah doe pore drust khalk wo hairaan

ya hagha pakhatanah nor wo, da sah nor shuwal

ya da khudai de, os daa hase shan farmaan

kah tofeeq da itefaaq Pakhatnah momme

zoR khushal bah dobarah she pa daa zuwan

Read More

Ma khu tobah wakra ka zrra ghum rasara mal she

مــا خو توبه وکـړه، که زړه غــم راســره مــــل شي
عشــق دے چې هميــش يې په توبـه باندې يرغل شي

ډېــر کاندي فکـرونـــه، دا ســړے په ډېـــر رنګونــــه
کاشکــې د چـــا چــارې په دا خپل فکـــر فيصـل شي

څــو وايـې پنــدونـــه، درومـــه اے نصيـحت ګويــــه!
زه څـــه هغـــه نـــه يـــم چـې ومــا وتــه اټـــکل شي

کار د عـــاشـقـيــــه څـــه اســــان او سهـــل نـــه دے
اوس چې پښېـمانـــي کــړې دلـــه! دا فکــر اوّل شي

زهــد پــه لاس واخلــم، چـې بـه نـه ګـــورم دلــــبر ته
خيــــال يـې د زلفينــــو راتـه بيـــا د زهـــد غـــل شي

زه وايـــم کـــه تـــل د ښـــايستــــه وو ننــــداره کـــړم
شــــرم د پيـــريــــې تــــر دا منــځ راتــــه خـلــل شي

اور د محبت دے چــې زمـــا پــه زړه کښــې بــل شــو
ګــوره پــه دا اور بــه اور پـــه څو ځايـه نــور بــل شي

نــه رسـي تـر يـــاره هــر چـې ډېـــرې انـدېښنـــې کا
نـورې قيصــې پرېــږده، د عشــق کار پـه تـــوّکل شي

ګــډ شــم پـه ګلشــن کښې، لمــن ډکه کــړم لـه ګلــــو
بيــا بېخــوده لاړ شـــم، واړه ګل راڅخــــه تـــل شي

هــر چـې بد غليم دے ګرفتــــار په عــاشقـــۍ شـــه
اور يــې پيـــدا نــه، ولـــې د ده سيـنـــه منـقــــل شي

هومـره د خوشـحال خټک تقـوا، زهـد و پرهېــز شتـه
ستـــا چې نورې زلفــې په سپين مخ باندې ولــول شي

Read More

Kha saray da cha pa badu nazar ma ka

ښــه ســـړے د چـا پــه بــدو نـظــــر نــه کا
که څوک بــد ورسره کاندي دوے به ښــه کا

پــه بــارداره ونـــه تـــل ورېـــږي کاڼــــي
ورتـــه ګــوره چې بــارداره ونـــه څـــه کا

د جـهـــان کينــې غصـې واړه تــر شـــا کا
که سړے په وخت د قهر مرګ تر زړه کا

دا پـه دا چـې خــودبينــي ورســره نشتــه
د جـهـــان ننـــدارې ځکـــه دوه لـېمـــــه کا

پـه کينـــه، پـه حســد هيڅ د چــا ونه شـــي
هـر ســړے چې حســد کاندي ځان اوبــه کا

نصيــحت د نېـکـــو ښــــه دے، نـــه د بــــدو
کـم بختـــان بــه بدفعلــي د چا په خولـــه کا

و ســړي ته يـې اختيــار ورکــړ هـوښيـــاره!
که په هره چا کښې خدائے واړه خپل کړه کا

ورځ او شپــه پـه لار روانـــې قــافلــــې دي
نېــک و بـــد د قـــافلــــې پــه لارې تـلـــه کا

يـک تنـهـــــا پـه لارې تلنـــه ده خوشحالـــه!
پـه دا هســې لار څوک څه د لارې مـلــــه کا

Read More

Mard hagha che himmat nak ,barkat nak

خوشال بابا
مرد هغه چې همت ناک، برکت ناک


له عالمه سره خوږ په زيست و ژواک


مخ يې مخ، قول يې قول، عهد يې عهد


نه دروغ، نه يې فرېب، نه تش تپاک


لږ ويل ډېر يې کول په خاموشۍ کې


د غونچې غوندې خله ډکه، سينه چاک


چې خبره د پستۍ، د بُلندۍ شي


په لويۍ لکه آسمان، په پستۍ خاک


په تمکين کې لکه سبر، په سخا کې


په هر لور څانګې ږنګورې لکه تاک

لکه ګل شګفته روی تازه په باغ کې


همېشه د ښو بلبلو پرې بلغاک


چې دا هسې ښه ويل کا زه حيران يم


چې خوشال راوړ له کومه دا ادراک

Read More